Γιάννης Πάσχος
Με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου η ζημιά έγινε και το πρώτο θύμα ήταν η Αντριάνα και στη συνέχεια όλοι εμείς. Η Αντριάνα ήταν σαν την Αντριάνα Λίμα κι ακόμα καλύτερη. Ο Θοδωρής, ο κρεοπώλης, τρεις φορές έκοψε τα δάχτυλά του χαζεύοντάς την. Ζημιές είχαν πάθει πολλοί, μάγειρες, λογιστές, ψαράδες, ηλεκτρολόγοι, μαρμαράδες, γιατροί, με πιο σοβαρή αυτή του Γιώργου που γκρεμοτσακίστηκε από τη σκαλωσιά κι έσπασε χέρια και πόδια. Η Αντριάνα ήταν η αιτία που ο καλός θεούλης έδινε, που και που, το φως στους τυφλούς για να θαυμάσουν τα έργα του και σ΄ εμάς το θέμα της ημερήσιας διάταξης όταν μαζευόμασταν κάθε Τετάρτη μεσημέρι στη ταβέρνα του Γίγαντα.
Το καλοκαίρι ήταν ξεκάθαρα η εποχή της: φορεματάκια αεράτα, δαντελάκια, κολάν δαιμονισμένα και ντεκολτέ που έκαιγαν και ζεματούσαν. Καβαλούσε το ροζ ποδήλατό της, που είχε καλαθάκι για τα ψώνια και σέλα περίτεχνη (παρόμοια με αυτή του Βουκεφάλα του Μεγάλου Αλεξάνδρου!), σου ΄φευγε η ψυχή, η αναπνοή κοβόταν κι έλεγες, Θεούλη μου άσε με να ζήσω να τη βλέπω μέχρι να ξεκαλοκαιριάσει και μετά πάρε με και θα σου κάνω όλες τις αγγαρείες, επίγειες και ουράνιες.
Αυτή ήταν η Αντριάνα και λέω ήταν γιατί όταν τη διάλεξε το κόμμα για υποψήφια όλα άλλαξαν. Πάνε τα φορεματάκια και τα ντεκολτέ, πάνε τα κολλητά τα διαφανή και τα πουκαμισάκια τα ξεκούμπωτα και στη θέση τους ήρθαν κάτι κοστούμια σκέτη γεροντίλα, κάτι φαρδιά παντελόνια σκέτη πλήξη και κάτι πέδιλα σαν της μάνας μου. Είδε φαίνεται πως ντύνονται οι περισσότερες βουλευτίνες και τις κόπιαρε στο πι και φι. Πάει και το ποδήλατο το ροζέ, πάνε και τα κραγιόνια και οι βλεφαρίδες οι μαγευτικές, μεταμορφώθηκε, ίσκιωσε το πρόσωπό της, μέσιασε απρόβλεπτα το καλοκαίρι μας, απογοητευτήκαμε, καλή επιτυχία θέλαμε να της πούμε και κολλούσε η γλώσσα μας, ξεραθήκαμε.
Να ΄ναι καλά ο Σπυράκος, πρώην ψήστης και νυν παπάς της ενορίας του Αγίου Νικολάου. Ο καλός Θεούλης θα μας λυπηθεί είπε και θα την ξαναφέρει στο σωστό δρόμο. Συμφωνήσαμε όλοι, δώσαμε τα χέρια ένθερμα, ανεξάρτητα τι κόμμα ψήφιζε ο καθένας και σταυροκοπηθήκαμε, κάνοντας την ίδια ευχή από τα βάθη της ψυχής μας.
