της Όλγας Σελλά
Δεκέμβριος, τέλος της χρονιάς, αρχή των απολογισμών. Στο o anagnostis.gr , κάθε Δεκέμβρη ξαναθυμόμαστε τις ερμηνείες που ξεχωρίσαμε τη χρονιά που τελειώνει σε λίγες μέρες. Αναφερόμαστε στην ημερολογιακή διάρκεια του 2025, και για έργα που παρουσιάστηκαν από τον Ιανουάριο ως και τον Δεκέμβριο. Διάστημα που περιλαμβάνει και παραστάσεις της σεζόν 2024-25 και παραστάσεις της τρέχουσας σεζόν, 2025-26 (όσες έχουν αρχίσει ως τώρα). Κάποιες από τις φετινές παραστάσεις που κάνουν πρεμιέρα τον Δεκέμβριο και δεν έχουμε δει ακόμα, είναι προφανές ότι θα συνεχιστούν και τη νέα χρονιά, άρα όσες ερμηνείες ξεχωρίσουν θα περιληφθούν στον απολογισμό του 2026.
Θα αναφερθούμε σε ανδρικές και γυναικείες ερμηνείες, σε πρώτους και δεύτερους ρόλους, με αλφαβητική σειρά. Γιατί όλοι οι ρόλοι, μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, άφησαν το δικό τους ξεχωριστό αποτύπωμα στις ερμηνείες που θέλουμε να κρατήσουμε στη μνήμη μας.
Ανδρικές ερμηνείες 2025
– 
Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης για το ρόλο του στην παράσταση «Όταν έκλαψε ο Νίτσε» του Ίρβιν Γιαλομ σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση και Νίκου Χατζόπουλου. Η παράσταση συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο «Πορεία».
–
Θανάσης Βλαβιανός, για το ρόλο του στην παράσταση «Βικτόρ ή Τα παιδιά στην εξουσία» του Ροζέ Βιτράκ, σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου που παρουσιάστηκε στο θέατρο «Σταθμός». Η παράσταση επαναλήφθηκε και τη φετινή σεζόν και ολοκλήρωσε πριν λίγες μέρες τη διαδρομή της.
– 
Γιώργος Γάλλος, για το ρόλο του στην παράσταση «Αντιγόνη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Ούρλιχ Ράσσε, στο Φεστιβάλ Επιδαύρου 2025. «Ο Γιώργος Γάλλος κατέθεσε την παιδεία του, το ταλέντο του, την ευαισθησία του (η στιγμή που πλησιάζει ένα μέλος του χορού που είχε πρόβλημα με το χειλόφωνό του, για να μιλήσει από το δικό του, ήταν φυσικά εκτός παράστασης, αλλά εντός ήθους)» γράψαμε στην κριτική της παράστασης.
Σίμος Κακάλας για το ρόλο του στην παράσταση «Ο χορός του θανάτου» του Αύγουστου Στρίνμπεργκ σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά. Μια σπουδαία ερμηνευτική στιγμή, σε μια αξέχαστη παράσταση.
– 
Νίκος Καρδώνης για το ρόλο του στην παράσταση «Το τρίτο στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού. Η παράσταση παρουσιάζεται τη φετινή σεζόν στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου.
–
Νίκος Κουρής «Οιδίποδας» έργο βασισμένο στο ομώνυμο αρχαίο δράμα του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία και διασκευή Ρόμπερτ Άικ. Από τις καλύτερες ερμηνείες του των τελευταίων χρόνων. Η παράσταση παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου.
–
Γιάννος Περλέγκας για το ρόλο του στην παράσταση «Η δύναμη της συνήθειας» του Τόμας Μπέρνχαρντ σε σκηνοθεσία δική του. Σ’ αυτή την παράσταση υποδύθηκε τον Καριμπάλντι με τρόπο καθηλωτικό (αξέχαστη η στιγμή που μιλάει για την τέχνη ενώ κρέμεται για ώρα από την οροφή της σκηνής, αποτυπώνοντας στο ακέραιο το μετέωρο της τέχνης).
Δημήτρης Πιατάς για το ρόλο του στην «Ανδρομάχη» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαπα, που παρουσιάστηκε το περασμένο καλοκαίρι στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Ή πώς ένας ηθοποιός με τεράστια διαδρομή δεν σταματά να μας εκπλήσσει.
Μιχάλης Σαράντης για την ερμηνεία του στην «Κουζίνα» του Άρνολντ Γουέσκερ σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή. Σε μία ακόμα καταιγιστική ερμηνεία, στη διάρκεια της οποίας τσαλακώνεται, σέρνεται, ίπταται, επιτίθεται, ερωτεύεται, ακυρώνεται, καταρρέει. Η παράσταση παρουσιάζεται φέτος στο θέατρο «Κιβωτός».
– 
Χάρης Φραγκούλης για την ερμηνεία του στην παράσταση «ζ, η, θ, ο Ξένος», τρεις ραψωδίες του Ομήρου από την Οδύσσεια, σε μετάφραση Δημήτρη Μαρωνίτη και σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού. Από τις ερμηνείες της Επιδαύρου που συζητήθηκαν για πολύ καιρό μετά την παράσταση.
Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης για την ερμηνεία του στην παράσταση «Οιδίπους» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου, όπου απέδωσε όλους τους ρόλους του κειμένου. Και κάθε στιγμή, από τη μια στιγμή στην άλλη, γινόταν άλλος άνθρωπος, άλλη φωνή, άλλη προσωπικότητα, άλλη άποψη και το συναίσθημα του καθενός από αυτούς.
Γιώργος Χριστοδούλου, για το ρόλο του στην παράσταση «Η κληρονομιά μας» του Μάθιου Λόπεζ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, στο Εθνικό Θέατρο. Ίσως η καλύτερη ερμηνεία του των τελευταίων χρόνων.
Γιώργος Χρυσοστόμου για το ρόλο του Κλοβ στο έργο «Το τέλος του παιχνιδιού» σε σκηνοθεσία Μάκη Παπαδημητρίου. Μία από τις καλύτερες ερμηνείες μέχρι σήμερα αυτού του σπαρακτικού ρόλου, σ’ αυτό το αδιέξοδο της έργο.
Γυναικείες ερμηνείες 2025
Νοεμή Βασιλειάδου για την ερμηνεία της στην παράσταση «Αφηγήτρια ταινιών» του Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ, σε σκηνοθεσία Νικόλα Λαμπάκη. Ένα συναρπαστικό κείμενο, μια θαυμάσια ερμηνεία, που καταπιάνεται με την ιστορία μιας γυναίκας, μιας τέχνης, μιας χώρας.
Χαρά Γιώτα, για την ερμηνεία της στην παράσταση «Κνοκ, ή Ο θρίαμβος της Ιατρικής» του Jules Romains σε σκηνοθεσία Αργυρώς Χιώτη. Μία από τις ηθοποιούς της νεότερης γενιάς, που είδα για πρώτη φορά και έρχεται από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Στέλλα Γκίκα, για την ερμηνεία της στην παράσταση «Το γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη και Ερμίνας Κυριαζή. Η παράσταση συνεχίζεται και φέτος για τρίτη σεζόν, στο θέατρο «Σταθμός».
Μαρία Κατσιαδάκη, για την ερμηνεία της στην παράσταση «Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα» της Μπεθ Στηλ, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Η τρομερή θεία Κάρολ της παράστασης σε μια απολαυστική ερμηνεία. Η παράσταση παίζεται φέτος στο θέατρο «Χώρα».
Αμαλία Μουτούση, για την ερμηνεία της στην παράσταση «Η γυναίκα και ο ακροβάτης» του Μιχάλη Βιρβιδάκη σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη. Μια δασκάλα που θέλει να δοκιμάσει το πέταγμα της ψυχής, έστω για μια νύχτα. Από τις αξέχαστες ερμηνείες του 2025.
Ράνια Οικονομίδου, για την απολαυστική απλότητα της ερμηνείας της στην παράσταση «Οιδίποδας» σε κείμενο και σκηνοθεσία Ρόμπερτ Άικ, που παρουσιάζεται μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.
–
Αγορίτσα Οικονόμου για την ερμηνεία της στην παράσταση «Καρυάτιδα» του Γιώργου Καπουτζίδη σε σκηνοθεσία Κατερίνας Μαυρογεώργη στο Εθνικό Θέατρο. Από τις σημαντικότερες κωμικές ηθοποιούς του σύγχρονου θεάτρου, σφραγίζει κάθε παράσταση στην οποία μετέχει. Η «Καρυάτιδα!» συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν στο θέατρο «Κάππα».
Κωνσταντίνα Τάκαλου για την ερμηνεία της στον «Φάουστ» του Γκαίτε, σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη. Από τις καλύτερες ερμηνείες της δικής της διαδρομής και της παράστασης, η οποία επαναλαμβάνεται για δεύτερη σεζόν στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.
Λυδία Τζανουδάκη για την ερμηνεία της στην παράσταση «Merde!», του Suyako (Βασίλης Μαγουλιώτης), σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή, Βασίλη Μαγουλιώτη. Μία από τις πιο αυθεντικές κωμικούς της νεότερης γενιάς. Η παράσταση συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 2026.
Θεοδώρα Τζήμου, για την ερμηνεία της στο έργο του Ζ. Π. Λίλιενφελντ σε σκηνοθεσία Ζωής Χατζηαντωνίου. Μια γήινη, σπαρακτική, παλλόμενη ερμηνεία. Η παράσταση συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν στο θέατρο «Δίπυλον».
Έλενα Τοπαλίδου, για την ερμηνεία της στην παράσταση «Ο χορός του θανάτου» του Αύγουστου Στρίνμπεργκ σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά. Με την ερμηνεία της σωματοποίησε κάθε λέξη, κάθε υπαινιγμό, κάθε έκφραση, κάθε απελπισμένη κραυγή.
