Ο Λόφος Art Project παρουσιάζει την έκθεση της Ζιζής Μακρή «Η δημιουργός που μιλά με τα δέντρα». Η έκθεση προβάλλει για πρώτη φορά ως μια ενότητα τα δέντρα που η πολυσχιδής καλλιτέχνης αποτύπωσε σε χαρακτικά, ψηφιδωτά, ταπισερί, μακέτες και απειράριθμα σχέδια.
Όπως επισημαίνει η επιμελήτρια στο κείμενό της : « Η θεματική με επίκεντρο την ελιά ή το κυπαρίσσι, που γνωρίζει στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, δεν συνιστά απλά το δομικό στοιχείο μιας τοπιογραφίας. Καθρεφτίζει το εύρος των επίμονων και συστηματικών αναζητήσεων της Μακρή που εξαντλεί με διαφορετικά υλικά και τρόπους έκφρασης. Εκτείνεται από τη μαθητεία της στην Σχολή Καλών Τεχνών του μεταπολεμικού Παρισιού δίπλα στον χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη αλλά και τις επιρροές της από τα σύγχρονα κινήματα της αφαίρεσης που γεννιούνταν τότε εκεί, μέχρι τα ταξίδια της στην Ασία και την προσωπική της εμπειρία ως πολιτικής εξορίστου, μετά την απέλασή της το 1950, λόγω των αριστερών της πεποιθήσεων, από το Παρίσι στη Βουδαπέστη. Αποτελεί προπάντων το μέσο με το οποίο η καλλιτέχνης επιχειρεί να καταδείξει μιαν «ουσιαστική ενότητα ανθρώπου και φύσης». Πετυχαίνει μέσα από την διεισδυτική συνομιλία της με τα δέντρα να τα αναδείξει σε σύμβολα μιας ζωής αειφόρας, ονειρικής και βαθιά ριζωμένης στη γη. Που βασίζεται στη συλλογικότητα και στην αλληλεγγύη με το διαφορετικό που τα ίδια αντιπροσωπεύουν και το Άλλο που στέκεται στον ίσκιο τους ή φωλιάζει στις κουφάλες τους. Διατυπώνει τον προηγούμενο αιώνα μια εικαστική γλώσσα λιτή και συνάμα πλούσια σε συναίσθημα, εκρηκτική και εσωστρεφή, και προπάντων επίκαιρη όσο ποτέ σήμερα που μέσα στο ισοπεδωτικό κάθε θεμελιώδους αξίας, ιμπεριαλιστικό «δίκαιο του ισχυρού» η πλανητική καταστροφή μοιάζει τόσο κοντινή.
Η Ζιζή Μακρή μιλά με τα δέντρα και μιλά για τον κόσμο, έτσι όπως τον οραματίζεται, μέσα στην ολιστική του θεώρηση και στην ειρηνική συνύπαρξη των πλασμάτων που τον κατοικούν .»
Τα έργα της Ζιζής Μακρή πλαισιώνουν τρεις κάκτοι του συντρόφου της στη ζωή και στην τέχνη, γλύπτη Μέμου Μακρή, που σφυρηλάτησε στην τελευταία περίοδο της καλλιτεχνικής του πορείας μέχρι το θάνατό του (1980-1993) και διαπνέονται από την ίδια αντίληψη για την ύπαρξη.
Η Ζιζή Μακρή (1924-2014) γεννήθηκε στο Βελιγράδι. Την περίοδο 1946-1950 σπούδασε χαρακτική στην Εcole des Beaux-Arts, στο Παρίσι, με δάσκαλο τον μεγάλο χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη. Εκεί γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, εξόριστο γλύπτη Μέμο Μακρή. Το 1951, ο Μέμος και η Ζιζή Μακρή απελάθηκαν από τη Γαλλία λόγω των πολιτικών πεποιθήσεών τους. Εγκαταστάθηκαν στη Βουδαπέστη, όπου οργάνωσαν την καλλιτεχνική και κοινωνική τους δράση μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Η Ζιζή Μακρή συμμετείχε συστηματικά σε εκθέσεις στην Ουγγαρία και εικονογράφησε έργα ουγγρικών εκδοτικών οίκων. Με βάση τη Βουδαπέστη και με δεδομένο ότι ευνοούνταν οι σχέσεις ανάμεσα σε χώρες του ανατολικού μπλοκ, πραγματοποίησε πολλά ταξίδια που τροφοδότησαν την εικαστική της παραγωγή. Ανάμεσά τους ήταν η Κίνα (1956), η Ρωσία (1962), η Κούβα (1963), Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Αρμενία (1964-1966).
Εκτός από τη χαρακτική διακρίθηκε στο ψηφιδωτό, την ταπισερί, με πολλές ομαδικές εκθέσεις σε πολλές χώρες του κόσμου. Το κοινό ταύτισε τη Μακρή με τα έργα που έκανε στις φυλακές Αβέρωφ(1960-1961), την ενότητα έγχρωμων αλλά και μαυρόασπρων ξυλογραφιών για την Κίνα καθώς και την ενότητα ξυλογραφιών του Τσέπελ.
Εγκαίνια: 5 Μαΐου 2026 19.00-22.00 Διάρκεια έκθεσης: 5-31 Μαΐου 2026 Τοποθεσία: Λόφος Art Projekt, Βελβενδού 39, Κυψέλη Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Κυριακή 18.00-21.00
