Ετικέτα: diavaste

      Robert Amutio Οταν κυκλοφόρησε το 1993 το Παγοδρόμιο, ὁ Ρομπέρτο Μπολάνιο (1953-2003) ἦταν ἐλάχιστα γνωστὸς συγγραφέας. Ὁ Χιλιανός, ποὺ ἔμενε στὴν Καταλονία ἀπὸ τὸ τέλος...

Σταυρούλα Γ. Τσούπρου.                                     Το τοπίο ως φύση, δηλαδή, ως αυθύπαρκτη οντότητα που κατέληξε, ωστόσο, να εξαρτά και την ίδια την ύπαρξή του ακόμη από...

    Της Σωτηρίας Καλασαρίδου. Είναι αξιοθαύμαστο με ποιους τρόπους, σε ποιες χρονικές στιγμές, αλλά κυρίως πόσο εύστοχα και κριτικά η γαλλική διανόηση και η τέχνη αναμοχλεύουν...

  Γιάννης Ν. Μπασκόζος Ο κλασικός αμερικανός συγγραφέας που αγαπούσε τον πολύπλοκο ευρωπαϊκό πολιτισμό και λάτρευε την απλότητα του αμερικάνικου στο πιο πολιτικό του βιβλίο, "Οι...

  Καθώς είμαι σχετικά καινούρια στο facebook, ένα πράγμα που συνεχίζει να με εντυπωσιάζει είναι η ισχυρή παρουσία της ποίησης. Νομίζοντας (κακώς απ΄ ό,τι φαίνεται)...

    Σ’ αυτόν εδώ το χώρο που δεν είναι χώρος έρχεσαι σηκώνεις νοτιάδες ή ταράζεις τις μέσα μου θάλασσες εσύ που γδύνεσαι και μπαίνεις στα βαθιά κι αναδύεσαι ξανά...

  Φανταστείτε μια ταινία γυρισμένη από την Laurie Anderson (Heart of a dog) που παρουσιάζει τη ζωή και τη φιλοσοφία της χωρίς να εμφανίζεται η...

  του Κίμωνα Θεοδώρου. Η προώθηση της μίας άποψης, η απουσία της διαφορετικής προσέγγισης, προσιδιάζει στον μονοσήμαντο πολίτη –τον πολίτη της μίας άποψης- και τον απόλυτο...

  Της Δώρας Μέντη.   Η γενικά παραδεκτή «ιδιοτυπία» της ιδεολογίας και της ποιητικής του Νίκου Καρούζου, η ρομαντική συγκρότηση που οδηγεί  στον αντισυμβατικό λόγο, και, γενικότερα,...

  Της Κατερίνας Γούλα. Το μυθιστόρημα Ένας άνθρωπος που κοιμάται  θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα μυθιστόρημα για τα όρια, όχι με τη μίζερη συμπεριφοριστική έννοια της...