Η γεωμετρία του αποτρόπαιου (Η Λίλυ Εξαρχοπούλου για τη «Ζώνη Ενδιαφέροντος»)

0
174

Η ποιήτρια Λίλυ Εξαρχοπούλου γράφει για την ταινία : «Ζώνη Ενδιαφέροντος» του Τζόναθαν Γκλέιζερ

 

Η εφιαλτική τακτοποίηση και συμμετρία, ο ανορθολογισμός του τέλειου ορθολογισμού.  Το ζευγάρι του αξιωματικού και της νεαρής συζύγου ζει το όνειρο της νεανικής ηλικίας: σπίτι στην εξοχή, παιδιά, σκυλί, παραμυθία.  Τα πλάνα ζωγραφικοί πίνακες ακολουθούν εσωτερικούς κανόνες, ο φωτισμός το ίδιο. Η από πίσω καταγραφή της συμμετρίας της σκάλας, το μαύρο κυνηγετικό σκυλί στη σωστή πάντα πλευρά.  Τα παρτέρια με τα διαφορετικά μυρωδικά, το ποτάμι κι η εξαγνιστική επαφή με το νερό. Το αμόλυντο τοπίο της εξοχής, το φρέσκο πράσινο και το άσπιλο γαλάζιο  Η σύζυγος δείχνει να κρατά τα ηνία, ο σύζυγος να εκμεταλλεύεται την κρατούμενη, ο μικρός γιος να παίζει με δόντια κρατούμενων ή εκτελεσθέντων και να ακολουθεί το παράδειγμα του μεγάλου αδελφού που ακολουθεί κατά πόδας τη λογική του πατρός.  Η ζωή είναι ανέφελη, οι στριγκλιές αγνοούνται, η πεθερά δεν προλαμβάνει τα αγαπημένα της υφάσματα στη δημοπρασία των υπαρχόντων της Εβραίας.  Τα πάντα δουλεύουν ρολόι στο σπίτι, τα πάντα δουλεύουν ρολόι στο εργοστάσιο θανάτου, 7 ώρες από 500 ως 800 θάνατοι τη φορά, ο τρόπος διάταξης των θαλάμων αερίων θα ωφελήσει στη μάξιμουμ αξιοποίησή τους, η παραγωγή είναι καθετοποιημένη και επιτυχημένη, πρέπει να συνεχιστεί με τον ίδιο ή άλλο προϊστάμενο.  Οι υπάλληλοι σκουπίζουν: μια καινούργια μέρα ξενάγησης/ επισκεπτών ξεκινά.

O Έλληνας/Ελληνίδα/ Άλλο θεατής. Εν πολλοίς ο Δυτικός θεατής.  Μια νέα τηλεοπτική προβολή των ημερήσιων ειδήσεων ξεκινά, τώρα υπάρχει και η ERT news, διπλή χαρά!  Ένας λαός που δεν μπορεί να ζήσει, δεν μπορεί να αναπνεύσει, αγκομαχά.  Παραδόξως το Άουσβιτς δεν το κάνανε οι μουσουλμάνοι και για να είμαστε σωστοί ούτε οι ορθόδοξοι.  Ένας λαός που υπέφερε τα πάνδεινα σήμερα στο ρόλο του θύτη, γνωστή κι επαναλαμβανόμενη  συμπεριφορά, μετατρέπεται στον σωσία-δήμιο άλλου λαού. Χριστούγεννα (για τους Χριστιανούς προφανώς) εν μέσω καταιγισμού ρουκετών.  Αντί της Γέννησης σπορά θανάτου.  Βγήκε κι η γαλοπούλα άψητη είναι που τις θρέφουνε πια με υποκατάστατα.  Δυσπεψία γενικώς! Ας συγκρατήσουμε τον Γκλέιζερ, μέγα δημιουργό και το βασανιστικό γκρίζο της τέφρας.

**

O Έλληνας/Ελληνίδα/ Άλλο θεατής. Εν πολλοίς ο Δυτικός θεατής.  Προβολή καινούργιας ταινίας για τα δεινά του ναζισμού και τη σπουδαιοασημαντότητα του Άουσβιτς.

Σταθερές στη φωτογραφία: Χρυσός κανόνας ¾

Σταθερές στην αρχιτεκτονική: Κινήματα τύπου Μπαουχάους

Σταθερά στον ψυχισμό: Η κατά Χάνα Άρεντ «κοινοτοπία του κακού»

Προηγούμενο άρθροΜίκα Ντάκα
Επόμενο άρθροΛέξεις, σκέψεις, τέρψεις: Το δώρο της ζωής στο “Δώρο του Χάμπολντ” του Σολ Μπέλλοου (του Στέφανου Δάνδολου)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ