γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου
Ο Παναγιώτης Γιαννουλέας (Σούπα, Μεσσηνιακής Μάνης, 1947) εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 2007με το μυθιστόρημα Κόκκινη ομίχλη στο κάστρο. Ακολούθησαν κι άλλα αστυνομικά μυθιστορήματα, καθώς και διηγήματα με το Τετράκις εις θάνατον-Η δηλητηριάστρια της Μάνης (βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία) να ξεχωρίζει για την πρωτοτυπία του και τον τρόπο γραφής του. Έχοντας σπουδάσει πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, που του έδωσε τη δυνατότητα να εργαστεί ως οικονομολόγος και σύμβουλος επιχειρήσεων, ο συγγραφέας αποφάσισε να στηρίξει το καινούργιο του μυθιστόρημα, το Λογισμικό θανάτου (εκδ. Κύφαντα) σε ένα κόλπο που συνδέεται με τα οικονομικά και το χρήμα.
Σε αυτό, πρωταγωνιστούν τρία πρόσωπα, τα οποία εμπλέκονται σε σκοτεινές υποθέσεις κι εγκλήματα που σχετίζονται με το χρήμα και τις παρενέργειές του. Ασφαλώς, το χρήμα και η απόκτηση του έχει παρενέργειες. Πρώτα εμφανίζεται ο συγγραφέας Τιμόθεος Θέου, ο οποίος γράφει μυθιστορήματα που στηρίζονται δε πραγματικά γεγονότα και έχουν επιτυχία. Είναι όμως σοβαρά άρρωστος και δεν είναι βέβαιο α ν μπορέσει να γράψει το επόμενο μυθιστόρημα του. Έπειτα εμφανίζονται δύο στελέχη μιας μεγάλης επιχείρησης, του Διαβαλκανικού Χρεωπιστωτικού Κέντρου, που έχει μηνιαίο τζίρο δισεκατομμύρια δραχμές, ο Παύλος Λούγκος, γενικός διευθυντής, και ο Γιώργος Λάμπρου, αναλυτής- προγραμματιστής.
Ο πρώτος, με βάση ένα λογισμικό, κλέβει τους πελάτες και στέλνει τα χρήματα σε ελβετική τράπεζα, ενώ δίνει στον δεύτερο ένα 20% των κλεμμένων. Είναι, λοιπόν, φυσικό ο Λάμπρου να αισθάνεται δυσαρεστημένος με συνέπεια να απαιτήσει τα κέρδη από τα κλοπιμαία να μοιραστούν ακριβώς στα δύο, να πάρουν μισά μισά.
Το θέμα της μοιρασιάς των κλεμμένων χρημάτων δίνει την ιδέα στον Παναγιώτη Γιαννουλέα να το αξιοποιήσει λογοτεχνικά και να γράψει το μυθιστόρημά του. Στην υπόθεση εμπλέκονται και άλλα πρόσωπα, πρώτα η Ρεγγίνα, ο μεγάλος έρωτας του Λάμπρου, και μετά ο γιατρός Ντίνος Κατραβάς, ο οποίος ζει στη Νέα Υόρκη. Ο συγγραφέας και ο γιατρός γίνονται φίλοι κι ένα βράδυ κάποιος άγνωστος πυροβολεί τον Λάμπρου και τον σκοτώνει, μπροστά στη Ρεγγίνα, ενώ οι υποψίες πέφτουν πάνω στον Λούγκο, μόνο αυτός είχε συμφέρον από τον θάνατο του ανθρώπου , ο οποίος τον εκβιάζει. Τότε η Ρεγγίνα αποφασίζει να πάρει εκδίκηση και αναλαμβάνει να κάνει σχετική έρευνα.
Τα χρήματα ήταν ανέκαθεν το κυριότερο κίνητρο για τη διάπραξη εγκλημάτων, ακολουθεί το κίνητρο της εκδίκησης. Για μια φορά ακόμα ένας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων γράφει μια ιστορία στην οποία οι άνθρωποι αλληλοσκοτώνονται, ενώ ο αναγνώστης αδημονεί να δει τι θα συμβεί παρακάτω. Εδώ, ο Παναγιώτης Γιαννουλέας δεν αρκείται στο να δείξει την τέλεση του εγκλήματος και τον πιθανό δολοφόνο. Βάζει στην υπόθεση μια γοητευτική γυναίκα, ερωτική σύντροφο του Λούγκου, η οποία με τη σειρά της θα παίξει σημαντικό ρόλο στην υπόθεση.
Τότε σε μια μεγάλη εφημερίδα εμφανίζεται η προκήρυξε μιας οργάνωσης που ομολογεί πως αυτή είναι υπεύθυνη για την εκτέλεση του προγραμματιστή Λάμπρου, αλλά έκανε λάθος, άλλος ήταν ο στόχος.
Το πιο σημαντικό όμως είναι κάτι άλλο –κάποιος βάζει στο μυαλό του άρρωστου Τιμόθεου Θέου την ιδέα να γράψει ένα σχετικό μυθιστόρημα, βασισμένο στο συγκεκριμένο έγκλημα. Είναι ο γιατρός Κατραβάς που πιστεύει στην επιτυχία του εγχειρήματος –πιστεύει πως το μυθιστόρημα θα κάνει αίσθηση.
Το Λογισμικό θανάτου είναι ένα μυθιστόρημα (τα σκίτσα σε αυτό τα έχει φιλοτεχνήσει η Γεωργία Ραντέλοβα), με δράση και ανατροπές, αλλά και με σκοτεινά σημεία. Ο αναγνώστης δεν θα πλήξει, όμως μερικές φορές ίσως σκεφτεί πως κάποια γεγονότα είναι αναληθοφανή, ενώ στο Τετράκις εις θάνατον όλα στηρίχτηκαν στην πραγματικότητα.
Παναγιώτης Γιαννουλέας, Λογισμικό θανάτου,Εκδόσεις Κύφαντα, 2026
