Ετικέτα: diavaste
Κατερίνα Ηλιοπούλου: “Μια φορά κάθε τοπίο κι ολότελα “( του Γιώργου...
Του Γιώργου Λίλλη.
Για την πρώτη ποιητική συλλογή της Κατερίνας Ηλιοπούλου με τον τίτλο ο Κύριος Ταυ είχα γράψει πως μέσα στη γόνιμη σιωπή, εκεί όπου η...
Αναζητώντας με την Έλενα Χουζούρη τον «θείο Αβραάμ»…(Του Αριστοτέλη Σαΐνη)
Του Αριστοτέλη Σαΐνη.
«Πώς τόσα πρόσωπα να γίνουν αριθμοί»
...
Εικόνες από το ανεξέλεγκτο χάος της εμπειρίας (του Βαγγέλη Δημητριάδη)
Βαγγέλης Δημητριάδης (*)
Η προσωπική διαπίστωση της Λίτσας Ψαραύτη ότι «Οι πόλεμοι δεν τελειώνουν όσα χρόνια κι αν περάσουν. Τους κουβαλάμε μέσα μας και σε...
Για τον Σπύρο Ευαγγελάτο (της Ξένιας Γεωργοπούλου)
Ξένια Γεωργοπούλου (*)
Ο Σπύρος Ευαγγελάτος υπήρξε από μόνος του ένα ξεχωριστό κεφάλαιο του θεάτρου στην Ελλάδα· του θεάτρου ως τέχνης, αλλά και ως έρευνας.
Ως...
Πέθανε η ποιήτρια Νατάσα Χατζιδάκι
Πέθανε η ποιήτρια και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων Νατάσα Χατζιδάκι. Η Νατάσα Χατζιδάκη ήταν μια ιδιαίτερη λογοτεχνική φωνή. Ανήκει στη γενιά του ΄70 και...
Wolfgang Koeppen: Η συμβολική του προσώπου στον μεταπολεμικό κόσμο (της Ειρήνης...
Της Ειρήνης Σταματοπούλου.
Το Περιστέρια στη χλόη, γραμμένο το 1951, αποτελεί το πρώτο μέρος της λεγόμενης «Τριλογίας της αποτυχία» του Κέπεν (θα ακολουθήσουν τα Το...
Δύο νουβέλες και δώδεκα διηγήματα του Κυριάκου Δημητρίου
Πηνελόπη Στράτη(*).
Οι δύο νουβέλες Το Χειρόγραφο και Τρεις μήνες και μια μέρα και τα δώδεκα διηγήματα που περιλαμβάνονται στη συλλογή Άνθρωποι στο βαγόνι του...
Βασίλης Αλεξάκης: η δική μου επανάσταση να κάνω καλά τη δουλειά...
Χρήστος Κυθρεώτης.
Στο τελευταίο του μυθιστόρημα, το «Κλαρινέτο», που κυκλοφορεί εδώ και μερικές εβδομάδες από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ο Βασίλης Αλεξάκης πραγματεύεται την απώλεια –...
Το ετήσιο και ντανταϊστικό πάρτυ του Αναγνώστη
Το πάρτυ του Αναγνώστη με το αφιέρωμα στα 100 χρόνια του κινήματος dada και στο νέο , 3ο ετήσιο τεύχος, του Αναγνώστη πέρασε στην...
Η “άνω τελεία” της Κικής Δημουλά (της Δέσποινας Παπαστάθη)
Δέσποινα Παπαστάθη (*)
«Όσο οι λέξεις θα με αφήνουν ακόμα να μιλώ…» Κικής Δημουλά, Άνω τελεία, Ίκαρος, Αθήνα 2016
«Ναι, το έχω ξαναπεί// κι όσο οι λέξεις...

























