Ερμιόνη, Μια διαχρονική ματιά στον μύθο της συνέχειας του ελληνισμού(σημείωμα του Ανδρέα Στάικου)

0
114

 

του Ανδρέα Στάικου

Έπειτα από δέκα χρόνια σιωπής, μετά την Άλκηστις και όνειρα γλυκά, καταφεύγω και πάλι στο θησαυροφυλάκιο της μυθολογίας με την Ερμιόνη. Αυτή τη φορά, ανέσυρα από τα βάθη του θησαυρού, το πρόσωπο του Μενελάου με σκοπό να διασκεδάσω και να παίξω μαζί του. Στο παιχνίδι εμπλέκω την κόρη του Ερμιόνη, την ανιψιά του Χρυσόθεμι και την παλαιά έμπιστη του παλατιού της Σπάρτης, Κλεόνη. Όπως στην εκδοχή του Ευριπίδη η Ελένη δεν απήχθη από τον Πάρη και δεν πάτησε ποτέ στα χώματα της Τροίας ενώ τα στρατεύματα των Αχαιών πολιορκούσαν μια Τροία χωρίς Ελένη, στην παρούσα εκδοχή της Ερμιόνης, ο Μενέλαος δεν πάτησε ποτέ τα χώματα της Τροίας αφήνοντας τον υπόλοιπο στρατό να πολιορκεί την Τροία και να αιματοκυλίεται. Ο ίδιος, λάθρα, καταφεύγει στην Ίμβρο όπου διάγει ηδονόσπαρτον βίον!

Μετά το τέλος του Τρωικού πολέμου η επιστροφή του στη Σπάρτη προκαλεί μια σειρά από εκπλήξεις, ανατροπές, αποκρύψεις και αποκαλύψεις. Σε αυτό το παιχνίδι όπου οι ήρωες αναζητούν εναγωνίως μια νέα ταυτότητα, συμμετέχουν και τα άλλα πρόσωπα και κυρίως η Ερμιόνη η οποία εμπλέκεται άθελά της στο απαγορευμένο παιχνίδι του έρωτα και της τύχης.

Ο Μενέλαος γίνεται Τάκης, η Ερμιόνη και η Χρυσόθεμις ικανοποιούν τις πρόσκαιρες αναζητήσεις και επιθυμίες τους σε παραλιακά μπαρ. Την τετράδα των ηρώων συμπληρώνει η Κλεόνη, που έχει ξεκινήσει ως τροφός και παιδαγωγός της Ωραίας Ελένης και της Ερμιόνης, συντηρητική και δαιμόνια ταυτόχρονα, ιδιοτελής και ανιδιοτελής, κατευθύνει και σκηνοθετεί τις ζωές των κυρίων της.

Ήρωες και φαντάσματα ηρώων, επεισόδια και αντικατοπτρισμοί επεισοδίων από το πεδίο των μαχών και κυρίως από το παρασκήνιο του Τρωικού Πολέμου, ιδεώδες περιβάλλον για την αναζήτηση της θεατρικότητας. Οι πιο αρχέγονες αλλά και σύγχρονες όψεις της θεατρικότητας συνυπάρχουν για να προβάλλουν τα επιμέρους στοιχεία αυτής της θεατρικότητας (μεταμφιέσεις, μεταμορφώσεις, ανατροπές, εκπλήξεις κτλ.) και συμβάλλουν στην γένεση του παιχνιδιού, αναγκαίας συνθήκης του θεάτρου, της ζωής και της ιστορίας. Μια διαχρονική ματιά στον μύθο της συνέχειας του ελληνισμού.

 

info:

Ανδρέα Στάικου, ΕΡΜΙΟΝΗ- Γλειφιτζουρίζειν εστί φιλοσοφείν, θα κάνει πανελλήνια πρεμιέρα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Υπόγειο) από την Εταιρία Θεάτρου Σπίτι της, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Στάικου και θα παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη από τις 24 Οκτωβρίου.

Προηγούμενο άρθροΔυο διασκευές του Αριστοφάνη: μια συμβολή στη σύγχρονη θεατρική παιδεία (του Γιάννη Παπαδάτου)
Επόμενο άρθροΒιογραφώντας μια εποχή, ένα πρόσωπο, μια επιστήμη (του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ