ΑΡΔΗΝ

0
1580

του Σπύρου Κακουριώτη.

Με ένα εκτενές κείμενο αφιερωμένο στην πενηντάχρονη πολιτική διαδρομή ενός διακριτού ρεύματος στο χώρο της «αιρετικής» αριστεράς, που ξεκινά από το κίνημα του 1-1-4 και τη δημιουργία της Νεολαίας Λαμπράκη, στα 1963, και φτάνει μέχρι σήμερα, έως το πρόσφατο κίνημα των «αγανακτισμένων», κυκλοφορεί το νέο (92ο) τεύχος του διμηνιαίου πολιτικού περιοδικού Άρδην. Μολονότι υπογράφεται από την ομώνυμη Κίνηση Πολιτών, είναι εμφανές ότι αυτή η αναδρομή αφορά ιδιαίτερα την πολιτική πορεία του Γιώργου Καραμπελιά, «ψυχή» του περιοδικού και της ομάδας που συσπειρώνεται γύρω από αυτό, λειτουργώντας, τρόπον τινά, ως ένα είδος πολιτικής αυτοβιογραφίας.

Στο νέο τεύχος του Άρδην δεσπόζει ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα στο θέατρο σκιών, το «μόνο ελληνικό θέατρο σήμερα» κατά τον Τσαρούχη, που αποτελεί, μαζί με το ρεμπέτικο βασικό στοιχείο του αστικού λαϊκού πολιτισμού. Στο αφιέρωμα αυτό ο λόγος δίνεται ο λόγος σε μία σειρά νέων καραγκιοζοπαικτών, που επέλεξαν να διατηρήσουν την παράδοση του θεάτρου σκιών στα «άγονα» χρόνια του μεταπολιτευτικού εκσυγχρονισμού. Τον Γιάννη Βουλτσίδη και τη Γεωργία Γιαννοπούλου από τη Θράκη, τον καραγκιοζοπαίκτη αλλά και ιστοριοδίφη «Ψυχραιμία», καθώς και τους νεότερους Στάθη Λαγκάδα, Νικόλα Αλεφραγκή και Τάσο Γεωργίου. Την κατάθεσή τους πλαισιώνουν αποσπάσματα κειμένων του Μενέλαου Λουντέμη και του Νίκου Εγγονόπουλου, μια παρουσίαση του θεάτρου σκιών της Κύπρου, αναλύσεις του Μιχάλη Μερακλή και του Γιάννη Κιουρτσάκη, και, τέλος, δύο κείμενα του Απόστολου Γιαγιάννου και του Νικόλα Δημητριάδη.

Από την υπόλοιπη επίκαιρη ύλη του τεύχους ξεχωρίζουν τα άρθρα του Γιώργου Τοζίδη για την πρόσφατη κυπριακή κρίση και την αναγκαιότητα μιας κοινής στρατηγικής των δύο κρατών του ελληνισμού, του Γιώργου Ρακκά για την αναζήτηση ενός «τρίτου δρόμου» μεταξύ του «ρεαλισμού» των μνημονιακών δυνάμεων και των διαφόρων «δραχμαυταπατών» ενός μέρους του αντιμνημονιακού κινήματος. Ακόμη, ο Δημήτρης Γιαννάτος  στο κείμενό του «Αναζητώντας παράδειγμα, από την κοινωνία της εξάρτησης στην κοινωνία των ανθρώπων», αναζητά τη διέξοδό μας από το ανθρωπολογικό αδιέξοδο με την ανανέωση της αναφοράς στη λαϊκή κουλτούρα και την αλληλεγγύη του κοινοτισμού, ενώ, τέλος, ο Σωτήρης Σόρογκας καταθέτει ένα κείμενό του για τον ποιητή Θωμά Γκόρπα.

 

[ΑΡΔΗΝ, Θεμιστοκλέους 37, 10677, Αθήνα, τηλ.: 210-38.26.319, perardin@gmail.com, http://ardin-rixi.gr]

Προηγούμενο άρθροΕΝΕΛΒΙ: αδιαφορεί ο Κ.Τζαβάρας για το βιβλίο
Επόμενο άρθροΓιατί έφαγα τον πατέρα μου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ